Atama Bekliyorum, Ama Evde Beklemek İstemiyorum

Zeynep üniversiteyi bitirmiş, öğretmen olmuş.

Atama bekliyor.

Aylar geçiyor. İş yok. Hâlâ baba evinde.

“Babam yıllardır bana baktı. Okuttu, cebime harçlık koydu. Artık ben ona yük olmak istemiyorum.”

Ama ne yapacak?

Bir gün Günlükİşler.net’te ilan veriyor:

“İlkokul ve ortaokul öğrencilerine özel ders verebilirim.”

Gerçek adı da ortada değil. İlanı sistemin verdiği kullanıcı adıyla yayınlanıyor.

İlk arayan bir anne oluyor. Sonra bir öğrenci daha, bir öğrenci daha…

İlk parasını aldığında eve geliyor, babasının eline birazını bırakıyor.

Babası:

“Kızım, senin paran sende kalsın.”

Zeynep’in gözleri doluyor.

“Yıllardır sen verdin baba… biraz da ben vereyim.”

Ataması hâlâ çıkmamış olabilir.

Ama artık beklerken çaresiz değil.

Bazen ilk işin, diplomanın sana verdiği en güzel şeyle başlar: bildiğini bir başkasına öğretmekle.